Lifestyle

Dat is het leven


Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, begreep ik dat ik steeds weer en bij iedere gelegenheid, op het juiste moment en op de juiste plaats ben. 

Dat alles wat gebeurt goed is. 

Vanaf dat moment heb ik rust. 

Nu weet ik dat men dat vertrouwen noemt. 


Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, kon ik accepteren dat emotionele pijn en lijden, slechts waarschuwingen voor me zijn, dat ik niet mijn waarheid leef. 

Nu weet ik dat men dat authenticiteit noemt. 


Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, ben ik ermee opgehouden naar een ander, beter leven te verlangen. 

Ik kon zien dat alles om me heen een uitnodiging is om te groeien. 

Nu weet ik dat men dat rijpen noemt. 


Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, ben ik ermee opgehouden mezelf van mijn vrije tijd te beroven. 

Ik ben opgehouden met het bedenken van geweldige projecten voor de toekomst. Op het moment doe ik slechts dat wat me vreugde en plezier brengt, waar ik van hou en wat mijn hart blij maakt. 

Op mijn manier en in mijn eigen tempo. 

Nu weet ik dat men dat eerlijkheid noemt. 


Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, heb ik me bevrijd van alles dat niet gezond voor me was. Van eten, mensen, dingen, situaties, van alles dat me steeds maar weer naar beneden trok, weg van mezelf. In eerste instantie noemde ik dat gezond egoïsme, Nu weet ik dat het zelfliefde is. 

Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, ben ik gestopt met altijd gelijk willen hebben. 

Daardoor heb ik me steeds minder geïrriteerd. 

Nu weet ik dat men dat nederigheid noemt. 


Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, heb ik geweigerd nog langer in het verleden te leven en me zorgen te maken om de toekomst. 

Nu leef ik alleen nog maar in het ogenblik, daar waar alles gebeurt. 

Zo leef ik op dit moment iedere dag en noem het bewust zijn


Op het moment dat ik van mezelf begon te houden, begreep ik dat mijn denken me klein en ziek kan maken. Op het moment dat ik mijn hart liet spreken echter, werd mijn verstand, mijn denken, een belangrijke partner. 

Deze verbinding noem ik nu de wijsheid van het hart


We hoeven niet meer bang te zijn om ons bloot te geven, ook hoeven we geen conflicten met onszelf en anderen te vrezen: zelfs sterren botsen weleens op elkaar en juist daardoor ontstaan er weer nieuwe. 


Nu weet ik:   Dat is het leven


Liefdesbange relaties, waarin de dynamiek van verlatingsangst en bindingangst werkzaam is, zijn gebaseerd op angst. De grote trigger voor die angst is verstikking of de angst voor afwijzing en verlating. De voedingsbodem is zelfafwijzing c.q. 

zelfverlating, die ontstaat vanuit een gebrek aan eigenliefde. Dat is de grote angel waarmee de hele dynamiek vasthaakt. 

Zolang de basis bestaat uit zelfafwijzing en zelfverlating zullen we relaties aantrekken die dit bevestigen. We zoeken de liefde die we in onszelf missen bij anderen. Helaas is deze angst en dit gebrek aan eigenliefde de grondslag voor veel relaties, waardoor we collectief verstrikt blijven in afhankelijkheidsrelaties. Angst en afhankelijkheid gaan hand in hand. Het is een vertrouwd paar. Zolang we onze wond niet helen, gaan we de opvulling van buitenaf zoeken en zo creëren we onze cirkel van afhankelijkheid en lijden, omdat ons oude pijnpatroon steeds herhaald wordt. Die cirkels lijken zich steeds sneller te voltrekken. Waar vroeger de afhankelijkheidsrelaties nog een leven lang konden duren, stranden ze nu veel sneller en vaker. Relaties lijken tegenwoordig op een wisseldans waarin we onze oude liefdespatronen blijven herhalen. De partner wisselt, maar het patroon neem je mee. En iedere keer is de vraag: voor hoelang?  

In dit boek heb ik geprobeerd de angel van de dynamiek zichtbaar te maken en een weg aan te geven die je kan helpen die angel te verwijderen. Dit is voor ieder een uniek proces van vallen en opstaan. Toch lijkt het ook een collectief thema. In hoeveel relaties is de dynamiek in mindere of meerdere mate werkzaam? Als je wilt kijken, zie je het overal om je heen. Ik geloof dat deze nieuwe tijd vraagt om nieuwe relatievormen. Niet meer vanuit angst, binding, afhankelijkheid en voorwaardelijke liefde, maar vanuit vertrouwen, verbinding, autonomie en onvoorwaardelijke liefde. Willen we dat in een relatie kunnen leven, dan vraagt dat van ons om die aspecten in onszelf te ontwikkelen. We moeten de verticale verbinding aangaan en de liefde voor onszelf vinden, voordat we die aspecten in de horizontale verbinding met een partner kunnen vormgeven. De een heeft het nodig om daarvoor een tijdje alleen te zijn, de ander gebruikt de relatie als spiegel om de liefde in zichzelf te vinden, zodat de relatie kan blijven groeien en verdiepen. Welke vorm we ook kiezen, het is onze taak onze eigenliefde op te halen waar we die verloren hebben en de verbinding met onszelf te herstellen. Dan zijn we beschikbaar voor echte liefde. *** 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *